არ მინდა სიცოცხლე

რათ მინდა სიკვდილი.??
თუნდაც იმიტომ რომ მოვშორდე ამ ხალხს, ამ ცხოვრებას..
უბრალოდ მომბეზრდა და შემზიზღდა..შემზიზღდა ეს ხალხი,მომბეხრდა ეს ერთფეროვანი ცხოვრება..
რათ მინდა სიკვდილი..??
თუნდაც იმიტომ რომ დავინახო..დავინახო ამ ხალხის ნამდვილი სახე, დავინახო ვინ დანიტირებს წრფელი გულით.. ვის ვეყვარები–ამას ხომ მაინც გავიგებ.???
რათ მინდა სიკვდილი..??
–აბა სიცოცხლე რა სანატრელია...
ეს სიცოცხლე ხომ გზაა სიკვდილისაკენ,
ხოდა არაფერი დაშავდება იმით თუ მანამ მოვკვდები, სანამ თვითონ ეს ცხოვრება მომიღებს ბოლოს...
ეს ცხოვრება ხომ თავად სიკვდილია,
და სიკვდილზე უარესიც კი....!!

უცხოელი ტურისტი თამთაზე: "This girl was an angel"

ამ პოსტის დაწერას სულ რამდენიმე დღის წინ ვაპირებდი,მაგრამ მოგეხსენებათ 15სექტემბერს დაიწყო ახალი სასწავლო წელი და მეც გავეშურე სკოლისაკენ მიმართულ გზას..
პირველი დღე,სიმართლე რომ გითხრათ,არ იყო კარგი...თუმცა,ეს შეიძლება ჩემი ხასიათის ბრალია.აგელოზის წასვლამ უფალთან სახეზე ღიმილი დამიკარგა და თავს ვაიძულებ სხვებთან მაინც გავიცინო,რომ თავი არ მოვაბეზრო ჩემი ცუდხასიათობით.არ ვიცი რამდენად გამომდის მსახიობობა,მაგრამ ცდა ბედის მონახევრიაო  და მეც ვცდილობ.შეიძლება სწორედ ეს არის იმის მიზეზი,რომ პირველი დღე ერთ უაზრო გატარებულ დღედ მომეჩვენა.სკოლის პირველი დღე,8-დან 9-მდე კაია,მეგობრების ნახვა კაია,მაგრამ მერე პირველ გაკვეთილზე შესვლა და ისევ უაზრო სახეების მიღება ცუდია...
ვიღაცისთვის ეს დღე ბევრს ნიშნავდა,ვიღაცისთვის ცხოვრების ნაწილი გახდა,ვიღაცისთვის კი მთელი ცხოვრება..ჩემთვის არც არაფერი არ ყოფილა 15სექტემბერი...
სამთვიანი სახლში გატარებული პერიოდის შემდეგ,დადგა ის დრო,როდესაც კვლავ ყოველდღიურად ტრანსპორტით უნდა მემგზავრა...ცოტა არ იყოს და ეგეც მომბეზრდა..თუ სკოლაში გამომდის ცუდხასიათობის კარგხასიათობაზე შეცვლა,ავტობუსში ვერ ვახერხებ..მთელი გზა ცაზე ვიყურები და ახალგაზრდით დაწყებული და მოხუცით დამთავრებული მეკითხებიან "შვილო,რა გჭირს?!"..
მოხუცის თბილი,ნაზი და საყვარელი ხმა ჩამესმის ყურში "შვილო,რა გჭირს?! ხომ კარგად ხარ?სახეზე ფერი არ გადევს..." და ვიხედები მისკენ..მისი თვალები კი ბევრ რამეს მეუბნებიან..მის თვალებში,ისევე როგორც ჩემში,მარტო სევდა ჩანდა..ვუპასუხე,რომ "არაფერი მჭირს,ქალბატონო" და ჩამოვედი ავტობუსიდან,რადგან იქ ვერ გავჩერდებოდი(ხალხს ვერ დავანახებდი ჩემს ცრემლებს)...
ავტობუსიდან ჩამოსულს ისეთ ადგილას მომიწია დაჯდომა,სადაც ხალხი არ იყო,რათა არ ენახა ცრემლები(ვერ ვიკავებდი ცრემლებს)..თუმცა,ჩემდა გასაკვირვად,ორი უცხოელი ტურისტი შემხვდა,რომლებმაც მაინც იხილეს ჩემი ცრემლები..
არ ვიცი საიდან იყვნენ ეს ადამიანები,მაგრამ თუ მათი სახეებით და  საუბრით ვიმსჯელებ,ევროპელები იყვნენ..ან იტალიელები,ან ესპანელები...
რაღაცა მითხრეს თავიანთ ენაზე,მაგრამ ვერ გავიგე და ბოლოს ინგლისურად ვუპასუხე "I Don't Know Your Language",რის შემდეგაც ინგლისურად დაიწყეს ჩემთან საუბარი..ერთი კაცი იყო და მეორე ახალგაზრდა მანდილოსანი..ცდილობდნენ ჩემთვის რაღაცის თქმას,მაგრამ ისე ვიყავი ფიქრებში გადართული,ისე მინდოდა ტირილი,რომ ყური არ დამიგდია მათთვის,მაგრამ...უცებ ერთ ადამიანს გავახსენდი და ტელეფონზე დამირეკა..ტელეფონის მთავარ ფონზე კი ჩემი ანგელოზის,თამთას სურათი მიდევს..მათ ეს სურათი ნახეს და თამთა იცნეს. "ეს ის გოგოა,ნორვეგიაში გარდაცვლილთა შორის რომ იპოვეს?"-მკითხეს სევდიანი სახით,რაზეც სევდიანი პასუხი "კი" მიიღეს..მთხოვეს მომეყოლა თამთაზე ცოტაოდენ რამ,სურვილი შევუსრულე და ბოლო სიტყვები მათი ასეთი გახლდათ: "This girl was an angel"...ბოლოს მათ სამების ტაძარი დავათვალიერებინე,პირღია დადიოდნენ და უყურებდნენ საქართველოს..მადლობა გადამიხადეს ბოლოს,მეც გადავუხადე და გაიყო ჩვენი გზები...
თუმცა,ყველაზე მნიშვნელოვანი გამომრჩა...გაინტერესებთ,როდესაც მე ვკითხე ბიჭს "What's Your Name?" რა მიპასუხა? მან მიპასუხა "სოსო" და გავოცდი "სოსო ხომ ქართული სახელია"..ბოლოს ისიც გავიგე,რომ ამ უცხოელს,დედა ქართველი ყოლია და მისთვის სოსო დარქმევია...
ძალიან დამწყდა გული,რომ ჩვენი გზები ისე გაიყო,რომ მათთან ახლა არანაირი კონტაქტი არ მაქ..მე მჯერა,რომ ამ დალოცვილ მიწაზე,ამ პატარა ქვეყანაში,კიდევ სადმე შემხვდება ის ხალხი,რომელმაც ჩემი თვალებიდან ცრემლი გაწმინდა და რომელმაც თამთაზე თქვა   "This girl was an angel"...  მე მჯერა!!

უბრალოდ რაღაც მინდა

წერა მომინდა უცებ . სხვის ბლოგებს ვკითხულობდი და ხელები ამიკანკალდა ,რომ არ დავწერო არ შემიძლია. ხოდა აი ეხლა ვზივარ და ვფიქრობ რაზე დავწერო ….,მინდა რომ ჩემი პოსტი ცისარტყელასავით ფერადი იყოს.ისიც მინდა რომ მხიარული იყოს,ისიც მინდა რომ ყველა ვინც ამ პოსტს წაიკითხავს კარგ ხასიათზე დადგეს რაც არ უნდა დიდი პრობლემის წინაშე იდგეს ის ცხოვრებაში ,მაგრამ მე უბრალოდ მინდა.დიახ! უბრალოდ მინდა.მე არ შემიძლია დღეს ასეთი პოსტის შექმნა რადგან მე თვითონ უაზრო ხასიათზე ვარ და უბრალოდ რაღაც მინდა.

ვხვდები რომ იცვლება ჩემი ცხოვრება რაღაცით . რაღაც ახალი იწყება .რაღაცას ველოდები ,ვიცი რომ ტყუილად ველოდები მაგრამ მიუხედავად ამისა მაინც ველოდები. სკოლა იწყება და მგონი ეს მაშინებს ? არა არ მაშინებს უბრალოდ რაღაც გადავეჩვიე და შეჩვევის მომენტმა მინდა სწრაფად გაიაროს .

არ მომწონს ეს სწრაფი ცვლილებები .რაღაცა მაფორიაქებს ,მაგრამ რა არ ვიცი . არა ვიცი მაგრამ არ მინდა ამაზე წერა ,მინდა რომ მხოლოდ ჩემთვის ვიცოდე მეტი არაფერი .თავს მწერად ,პარაზიტად ვგრძნობ ,თითქოს ეს პერიოდი ვიღაცაზე დამოკიდებულმა გავატარე .დამოკიდებულმა გავატარეთქო რომ ვიძახი სულ სხვა რამეს ვგულისხმობ.თითქოს სხვისით ვფიქრობდი,სხვისით ვაზროვნებდი და ვწტვეტდი რაღაცეებს და ეს საშინლად მაღიზიანებს .აი თითქოს ეს პერიოდი დავფრინავდი სადღაც მაღლა .ადამიანებისგან და რეალობისგან შორს .

ისევ მცივა . დიახ! ისევ მცივა .შემოდგომა დადგა და მცივა .აი ესე უბრალოდ მცივა . მზე მინდა. ეს მზე არა ეხლა რომ ანათებს , აი ის მზე მინდა ყველაფერს რომ წვავდა და ხალხი წუწუნებდა გვცხელაო .ხალხი და არა მე ^^.

არ მინდოდა ესეთი პოსტი ,მაგრამ უნდა ამომეფრქვია ჩემი უარყოფითი ემოციები და განწყობა, არ შემიძლია გულში ჩავიკლა ,მაგრამ ისიც არ მინდა ხოლმე სხვებს გადავდო ,მაგრამ სამწუხაროდ ბლოგი მაქვს და სამწუხაროდ თქვენ ჩემი სამყაროს მკითხველები ხართ …..და მიხარია რომ ხართ : ))

გვენატრები!

 ჩვენო ნაადრევად ჩამქრალო სიცოცხლევ, ჩვენო სულის ტკივილო... ვერ წარმოვიდგენდით თუ წარსულში მოგიხსენიებდით.

ნაადრევად დაგვტოვე და გადახვედი მარადისობაში. ტკივილითა და ცრემლით მიილია ეს შავთეთრი დღეები შენი ოჯახისთვის. მათ აკლიათ შენი სითბო, სიკეთე და სიყვარული, რომელსაც ასე უანგაროდ გადასცემდი მათ.არაფერია ამქვეყნად სიკვდილზე საშინელი და მონატრებაზე ძნელი. შენი დედ-მამის დარჩენილი სიცოცხლე აწი შენზე ფიქრში გაილევა. 

სევდითა და მონატრებით სავსე 2 თვე გავიდა შენი გარდაცვალებიდან, თამთა.24 წლის უნდა გამხდარიყავი, უფალმა კი მხოლოდ 23 წლის სიცოცხლე გარგუნა.

უწყინარი იყო – ასე გახასიათებენ შენი მეგობრები. ადგილს ვერ ვპოულობ, თამთა, ამ ქვეყნად. შენთან მინდა, ჩემო სიცოცხლევ. თვალწინ მიდგახარ ...

 რაც დრო გადის, უფრო გვენატრები; გვენანები, რომ ჩვენს გვერდით აღარ ხარ.

უსაშველო მოლოდინს, გაუსაძლის მონატრებას და ტკივილს, შენი სახელი ჰქვია. მოუშუშებელ იარას-უშენობა. ძნელია იმ აზრთან შეგუება, რომ ჩვენ გვერდით აღარ ხარ.
სულში ჩაღვრილი ცრემლი, დიდი სიცარიელე და მონატრება დაგვიტოვე, რომელსაც ვერაფერი და ვერავითარი დრო ვერ განკურნავს. ნუგეშად გმირი ქალის სახელი, ლამაზი ღიმილი, კეთილი გული და დიდი სიყვარული დაგვიტოვე. 

გვჯერა, იქაც მართალი და კეთილი სულების საუფლოში დაიმკვიდრე ადგილი.

ჩვენ კი ისღა დაგვრჩენია, მოვიდეთ შენს საფლავთან, მოგიტანოთ ყვავილები და აგინთოთ სანთლები, რომე­ლიც გაგინათებს შენს მუდმივ სამყოფელს. მე, მუდამ თვალცრემლიანი, შენზე ფიქრებში ვათენებ, ვაღამებ და ვცდილობ ვიყო ისეთი,როგორიც გინდოდა გენახე! 

ცხოვრება ტანჯვაა

უკვე დავიღალე ცხოვრება მომბეზრდა

ყველამ მიმატოვა აავის ესმის ჩემი

ცხოვრებით დავიღალე დაგრუზული ვარ

ტირილი მინდა მაგრამ ვერ ვტირი

არ მინდა ჩემი სისუსტე განახოთ...

ცხოვრებით დავიგალე,თავი მოგაბეზრეთ

არავის ვჭირდები ყველამ მიმატოვა.

ჩემი არავის,არავის არ ესმის

რა დავაშავე რატომ ვიტანჯები.

ვარსებობ იმიტომ რომ უნდა ვიტანჯო.

არავინ არ მყავს ვინც მე გამიგებს

არავინ არ მყავს ვისაც ჩემი ესმის.

ცხოვრება ტკივილია მეტი არაფერი...

მინდა რომ ვიტირო,ვიკივლო,ვიჩხავლო

მინდა რომ ჩემი ვინმემ გაიგოს

მაგრამ არავის,არავის არ ესმის

თუ რა მიჭირს და რა მჭირდება.

რატომ ვარებობ რატომ ვიტანჯები

ნუთუ რამდენს ვითხოვ ძალიან ბევრია?

მე ხომ სულ ცოტა სიყვარული მინდა.

არავინ არ მყავს დღიურის გარდა

მაგრამ მომბეზრდა მასთან საუბარიც

მინდა რომ მანუგეშოთ

მინდა რომ გამიგოთ

ნუთუ ესეც ასეთი ძნელია?

არავინ მჭირდება,არავის ვჭირდები

ცხოვრება მართლაც ძალიან ძნელია...

მშურს მე იმათი ვისიც ყველას ესმის,

მაგრამ რას ვიზავ ვერაფერს შევცლი

ასეთი არის ჩემი ცხოვრება.

მინდა ტკივილი ვინმემ გამიგოს

მინდა ვინმე მიხვდეს ახლა რატომ ვტირი

მაგრამ სამწუხაროდ არავის შეუძლია...

გული ამიჩქარდა,სევდა მომაწვა

სიკვდილი მინდა,მომბეზრდა ცხოვრება.

მტკივა და ვიწვი მინდა რომ გავჩერდე

არ შემიძლია მინდა რომ დავმშვიდდე



მაგრამ არ გამომდის მე ისევ ვტირი.

ჩემთვის სიხარული აღარ არსებობს

ჩემთვის ამ სიტყვებმა აზრი დაკარგა

ნუთუ არავის არ შეუძლია

ცოტა გამიგოს და რამე მითხრას?!

სითბო მჭირდება და სიყვარული

და ეს სულყველას ჩემთვის ენანება.

რა დავაშავე რატომ ვარ ასე

მართლა აღარ მინდა ასეთი ცხოვრება...

შინაგანად აღარ ვარ,აღარ ვარსებობ

გულში ტკივილია მეტი არაფერი

არსებობა მიჭირს,სიცოცხლე მიჭირს

ცხოვრება მიჭირს,სიცოცხლე აღარ მინდა

ჩემთვის ყველაფერმა აზრი დაკარგა...

თითქოს ტყეში ვარ დაბურულ ტყეში

მინდა რომ ვინმეს ხმა მივაწვდინო

მინდა რომ ვინმემ ცოტა გამიგოს

ბევრს ხომ არ ვითხოვ სულ ცოტა მინდა

მხოლოდ სიყვარული,სითბო,მეგობრობა

ჩემი სიტყვები და ჩემი ტკივილი

მხოლოდ გრძნობაა,დამპალი შეგრძნება

ნუთუ არ შეიძლება ცოტა გავიხარო

ნუთუ არ შეიძლება გავბედნიერდე

მაგრამ სამწუხაროდ ეს არ შემიძლია...

ცხოვრება მართლაც ძალიან ძნელია

ცხოვრება მართლაც მტკივნეულია...

დამპალი გრძნობები გულზე მომაწვა

დიდხანს ვიკლავდი დარდს მე ჩემს გულში

აღარ შემიძლია და აღარც მინდა

ასეთი ტანჯვა და მეტის მოთმენა.

მე ხომ ისე ვიტანჯები

როგორც ანა ფრანკი,

რა შედარებაა მას ხომ გვერდით ჰყავდნენ

ტკივილს იკლავდა,გულს არ აკარებდა

მაგრამ მე ვინ ვარ?სულ არაფერი

ერთი პატარა შავი წერტილი

რმელსაც ვერავინ ვერასდროს ამჩნევს

უკვე დავიღალე ამ უსუსურობვით

მეტი აღარ მინდა,ტკივილი ბოლოს მიღებს

ტკივილი გულს მიკლავს

აღარ შემიძლია...

მე შენ მიყვარხარ.. ♥

მიყვარხარ.. მიხარიხარ.. მესამყაროები.. მეამაყები..

გრძნობა გონების გარეშე.. გრძნობა საზღვრებს გარეშე.. გრძნობა, მე, შენ და სხვა არაფერი.. მიყვარხარ..

მე შენ გგრძნობ.. მე შენით ვსუნთქავ.. მე შენით ვარსებობ.. მე შენზე ვლოცულობ.. მე შენ მზეს გადარებ.. მე შენ მიყვარხარ..

შენ ხარ ჩემი სიცოცხლე.. ჩემი სამყარო და ჩემი ჰაერი და ჩემი მზე და ჩემი გათენება და ჩემი ფიქრი და ჩემი სიყვარული ხარ..

მიყვარხარ სიცოცხლეზე მეტად.. შენ ხომ იცი, როგორ მიყვარს მზე.. დიდი, თბილი და ყვითელი.. მანათობელი და მაცოცხლებელი.. მე უკვე მზეზე მეტად მიყვარხარ..

მიყვარხარ და ასე მგონია, ჩვენი სიყვარული დედამიწას ატრიალებს.. მიყვარხარ და სამყარო ჩემი მგონია.. მიყვარხარ და სიცოცხლე მიხარია.. მიყვარხარ და მიყვარხარ და მიყვარხარ..

დილა იწყება შენით, მაგრამ არ მთავრდება.. რატომ? იმიტომ, რომ შენ არ მთავრდები ჩემში.. შენ დაუსრულებელი ხარ..

მიკვირს, როდის მოვასწარი ასე შენი შეყვარება.. მაგრამ უკვე ესეც მეორეხარისხოვანია, იმიტომ, რომ ძალიან, ძალიან მიყვახრარ..

შენი უზომოდ თბილი ხმა მიყვარს.. შენი თბილი თვალები.. შენი თბილი ხელები.. მიყვარხარ : ))

მე და შენ.. შენ და მე.. ჩვენ :*

ვაიმე, მართლა ძალიან მიყვარხარ.. უზომოდ : )) უწერტილოდ : )) დაუსრულებლად : )) უსაზღვროდ : ))

დაუფიქრებლად დაგითმობ სიცოცხლეს.. დაუფიქრებლად გაჩუქებ ჩემს წილ ბედნიერებას, სიხარულს, ჰაერს.. მხოლოდ სიყვარულს ვერ გაჩუქებ.. აბა, როგორ უნდა გაჩუქო შენ შენივე თავი.. ეს ხომ შენ.. შენ ხარ ჩემი სიყვარული.

იცი რა ძლიერ გგრძნობ? ჩემში ხარ, ჩემი ხარ, ჩემი ნაწილი ხარ.. მიყვარხარ და ამ სიყვარულის მიზეზი მე არ ვარ, შენ ხარ.. იმდენად მაღალი და უძირო ადამიანი ხარ შეუძლებელია არ მიყვარდე.

დაუსრულებლად შემიძლია გაგიმეორო, რომ მიყვარხარ.. და არასოდეს მომბეზრდება ამის განმეორება.. არასოდეს დავიღლები იმის თქმით, რომ სიცოცხლეს მირჩევნიხარ.. რა ერთფეროვანი ვარ ჩემი აზრებით არა?! რაზეც არ უნდა დავიწყო ლაპარაკი ან ფიქრი, ბოლოს მაინც შენამდე მოვდივარ.. მაგრამ მიყვარხარ და რა ვქნა : ))

ასე არასოდეს მყვარებია.. და არც მეყვარება, რადგან ამაზე მეტად ვერავის შევიყვარებ : ))

შენ უძლებ ჩემს ბავშვურ და ჭირვეულ ხასიათს.. შენ უსიტყვოდ გესმის ჩემი.. შენ მე გიყვარვარ.. შენ მე შენი თავი მაჩუქე.. შენ მე სიყვარული მასწავლე და დიდი, ძალიააან, ძაალიიან დიდი მადლობა ამისთვის..

მე შენ მიყვარხარ..

მიშველე დედი

სადა ხარ?
გული ამტკივდა მიშველე დედი
თვალთ დამიბნელდა დაღამდა დედი?
ამ ხალხს რაუნდა?გამიშვით ხელი
არსად წამოვალ!მიხსენი დედი
თეთრი სუდარა რათ გინდა დედი?
რატომ ტირიხარ?რატომ გდის ცრემლი?
რომ გეფერები ვერა გრძნობ დედი?
გთხოვ შემომხედე შვილი ვარ შენი
ნუთ ვერ მხედავ?ეს მე ვარ დედი
არც ჩემი გესმის?რა ხდება დედი?
აქ რატომ ვწევარ?რატომ ვერ ვდგები?
რატომ მოფრინდა ეს თეთრი მტრედი?
საით მიგყავართ?არ მინდა ხელში!
დაბლა ჩამომსვით!გავივლი ფეხით!
ეს რა ორმოა?მითხარი დედი
და რატომ ჩარბობს დღეს შავი ფერი?
მიწას ნუ მაყრით!არა გწამთ ღმერთი?
რატომ დაბნელდა ? სადა ხარ დედი?: ((